شناسایی قبرستان قدیمی با استفاده از تاریخ شفاهی

استفان اچ.اسمیت[1]
ترجمه: سارا اشموئیل

07 آبان 1396

استخوان‌های انسان حداقل سه بار در طول ساخت‌وساز ساختمان‌ها در داخل منطقه شرق یورک[2] در شهر اسپرینگتسبری^[3] استخراج شدند. یک مقاله روزنامه در سال 1927 گزارش داده است: «گفته شده است زمین‌هایی که این اجساد در آن یافت شده‌اند تقریباً یک قرن پیش، یک گورستان بوده است.»

در 24 ژوئن سال 1927، استخوان‌های مربوط به بدن سه انسان زمانی که درحال حفر زیرزمین خانه‌ای در خیابان هارلان شمالی پانزدهم[4] در شهر اسپرینگتسبری بودند، کشف شد. مقاله روزنامه یورک دیسپچ[5] که این کشف را گزارش می‌داد به این موضوع اشاره کرد که سه سال پیش نیز (یعنی در سال 1924) استخوان‌های مربوط به انسان‌ها در محدوده نزدیک به همان‌جا یافت شده بود.

این تحقیق از طریق ارائه یک اظهار نظر در خصوص تاریخ شفاهی برای کمیته حفاظت تاریخی شهر اسپرینگتسبری[6] در سال 2007 آغاز شد. خانم آرلین دیتز ایمز[7] که به مدت طولانی ساکن یورک شرقی قدیمی[8] بود، به این موضوع اشاره کرد که هنگامی که آپارتمان‌های ورن - مار[9] ساخته می‌شدند استخوان‌های انسان‌ها از زمین بیرون کشیده ‌شدند و سپس در گورستان کوه رز[10] دوباره دفن شدند. ساخت‌وساز آپارتمان‌های ورن - مار از سال 1936 آغاز شد.

من داستان ورن - مار را برای مهم‌ترین مقامات قبرستان، لیلا فورهمن- شائول[11] در مرکز تاریخ شهرستان یورک[12] تعریف کردم. سال‌ها پیش شخص دیگری، مقاله 1927 را برای لیلا روایت کرده بود. با ترکیب منابع روزنامه و تاریخ شفاهی به‌ نظر می‌رسد که یک قبرستان قدیمی، خیابان هارلان شمالی فعلی را در بر گرفته است که احتمالاً در امتداد خیابان هارلان شمالی پانزدهم تا بخش شمال شرقی آپارتمان‌های ورن - مار گسترش می‌یابد.

من پرده از توضیحی درخصوص یک قبرستان در آن محل (منطقه) عمومی برداشته‌ام، با این حال تنها خاطراتی از سنگ قبرها در سال 1896 باقی ماندند. این قبرستان از اواسط دهه 1700 تا اوایل دهه 1800 مورد استفاده قرار می‌گرفت. من تقریباً تحقیقات مبتنی بر اسناد قانونی و رسمی صاحبان اولیه زمین در مجاورت قبرستان را انجام داده‌ام و یافته‌هایم را در بخش دوم گورستان گمشده یورک شرقی قدیمی[13] ارائه خواهم داد.