عبور از آخرین خاکریز - 12

دکتر احمد عبدالرحمن

05 اردیبهشت 1405

روز بعد، برای معاینۀ افسر مجروح دیگری در بیمارستان الجمهوری که مستقیم به آنجا انتقال یافته بود، فراخوانده شدم. او را دقیق معاینه کردم، دچار کوفتگی و شکستگی دنده شده بود. وی علت را چنین توضیح داد که افسر توپخانه است و ماشین جیپ حامل او در منطقۀ کوهستانی شمال خانقین هنگام عقب‌نشینی وی از منطقه قوره‌تو واژگون گردیده است. وی می‌خواسته با توپی که در اختیار دارد، بزرگ‌ترین شهر مرزی را که دوازده کیلومتر از نزدیک‌ترین نقطۀ مرزی عراق فاصله دارد، هدف قرار دهد.

حین گفت‌وگوی ما، افسر عالی‌رتبه‌ای با درجۀ سرتیپی وارد اتاق شد که فرماندۀ گردان توپخانۀ لشکر ششم بود. وی با افسر مجروح در مورد مواضعی که هدف قرار داده بود به گفت‌وگو پرداخت و هنگامی که طول جغرافیایی که مواضع از زبان افسر تشریح گردید، فرماندۀ ستاد تأیید کرد که اهداف مورد اصابت، تیپ‌های ۶۴ و ۶۶ هستند که در نواحی قصرشیرین واقع شده‌اند. بنابراین، ثابت شد که عراق شهر قصرشیرین را در اوایل ژوئن ۱۹۸۰ هدف قرار داده است بی آنکه ایران دست به پاسخ متقابلی بزند. اوضاع دو روز بعد آرامش خود را بازیافت، ولی در عمل آرامشی قبل طوفان بود. برشدت گرمی هوا و تشنج اوضاع سیاسی افزوده می‌شد.

طی آن تابستان، اردوگاه تابستانی دانشجویان مانند سال‌های قبل در نزدیکی بغداد گشایش یافت، ولی این‌بار با یک حرکت تبلیغاتی همراه بود. دلاوران قادسیه نامی بود که بر اردوگاه اطلاق گردید تا یادآور نبرد جاودانی قادسیه بین مسلمانان و ایرانیان ساسانی در سال ۱۷ هجری باشد که به پیروزی درخشان مسلمانان و اضمحلال دولت ساسانی منتهی گردید و پس از مدتی کوتاه دروازه‌های ایران و سرزمین‌های شرق به روی نشر و ترویج اسلام گشوده شد. هدف آماده ساختن ذهن مردم برای انجام نبردی مشابه یعنی قادسیۀ جدید و اشاعۀ نظریه باطل و دروغین در مورد کشمکش و دشمنی تاریخی بین دو قومیت فارسی و عربی بود. این بالاترین نیرنگی است که بعثی‌ها به آن متوسل شدند، زیرا هرگز رابطه‌ای بین این دو حادثه وجود ندارد. قادسیه در واقع صحنۀ برخورد عقیدتی بین اسلام و کفر بود نه بین عرب و فارس. نظیر این برخورد عقیدتی نبردهای بدر، احد، خندق و فتح عراق است که با فتح مکه و یا بخش‌های دیگری از جزیرةالعرب تفاوتی ندارد.

رستم، فرماندۀ سپاه ایران در نبرد قادسیه، از نمایندگان سعدبن‌ابی‌وقاص رضی‌الله عنه سؤال کرد: «چنانچه ایرانی‌ها دعوت اسلام را لبیک گویند، مسلمانان چه عکس‌العملی از خود نشان خواهند داد؟» نمایندگان به صراحت پاسخ دادند: «سپاه اسلام به بلاد خود بازخواهد گشت.» این گفت‌وگوی تاریخی، نظریۀ دستگاه‌های تبلیغاتی رژیم را که مصرانه ادعا می‌کنند فتح اسلامی به مفهوم جنگ برای استقلال و آزادسازی کشورهای عربی تحت سلطه استعمار ایران و روم بود را باطل می‌سازد.

در واقع نبردهایی که بین مسلمانان و دولت فارسی یا هر دولت دیگر انجام گرفت، با نبردهایی که مسلمانان علیه قبایل عربی در آن‌ها شرکت کردند، هیچ‌گونه تفاوتی نداشت. هر کس می‌تواند خشونت نبردهای مسلمانان با سپاه مسیلمۀ کذاب را که آخرین آن‌ها به جهت شدت نبرد و کثرت تعداد کشته‌های صحابه و حافظان قرآن به حدیقةالموت یعنی گلستان مرگ شهرت یافت، مورد مطالعه قرار دهد.