«تاریخ شفاهی» در کتابخانه کانوت Conneaut



کهنه سربازان خاطرات خود را بازگو می کنند

شش تن از اعضای سازمان "بزرگترین نسل آمریکا" (Americas Greatest Generation) خاطرات خود را از جنگ دوم جهانی بازگو خواهند کرد که این بخشی از تلاش کتابخانه عمومی کانوت (Conneaut) برای گردآوری تایخ شفاهی این دوره محسوب می گردد. کتی پیپ (Kathy Pape) مدیر اجرایی این کتابخانه می گوید،"اعضای خانواده ها از ما خواسته اند این کار را بکنیم. و این انگیزه ما برای این کار است."
کن کیدل، لوئیس مورتا، روی پرات، جان پرایس، کلیو رودز، و جان زاپیتلو به درخواست این کتابخانه برای بازگو نمودن خاطراتشان برای ثبت در این کتابخانه پاسخ مثبت دادند. آنها صحبت خواهند کرد و از حضور مردم استقبال کرده اند.
دو تن از دانش‏آموز به نام‏های ربکا سالید (Rebecca Sallade) دانش‏آموز سال دهم (Collegiate Academy) در شهر اری (Erie) واقع در ایالت پنسیلوانیا و برادر او لایلا دانش‏آموز کلاس هفتم در جیرارد (Girard) هماهنگ کنندگان این جلسه خواهند بود.
خاطرات این کهنه سربازان برای آیندگان ثبت خواهد شد و بصورت نوار ویدیویی نیز نگهداری میگردد. گفته های آنها به خاطراتی که تابستان گذشته توسط پنج ساکن محلی دیگر گفته شد، اضافه میگردد.پیپ گفت، همانند رویداد نخست، این رویداد نیز بر روی DVD  کشیده میشود و به فروش میرسد که عواید آن صرف برگزاری مراسم سالانه روز دی دی (D-Day) ] روز پیاده شدن نیروهای آمریکایی و بریتانیایی در ساحل نرماندی در جنگ جهانی دوم[ در پارک شهر خواهد شد.
وی گفت، این مراسم با عنوان "بعدازظهری برای یادآوری خاطرات جنگ جهانی دوم" تقریبا یک سال پس از رویداد نخست برگزار میگردد. با این حال، این کتابخانه مایل است میهمانیهای ساده از این دست را بیشتر دردستور کار خود قرار دهد.
پیپ ادامه داد، تا بحال قرار بر این بوده که این یک رویداد سالانه باشد. اما هرزمان که بتوانیم پنج یا شش نفر را دور هم جمع کنیم، این کار را خواهیم کرد. اینطور به نظر میرسد که این خواست مردم نیز باشد.

به قلم: مارک تاد Mark Todd
mtodd@starbeacon.com
ترجمه: محمدباقر خوشنویسان



 
تعداد بازدید: 3572


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
 

اسرار جنگ تحمیلی به روایت اسرای عراقی- 96

آفتاب داشت غروب می‌کرد که پیرمرد و پسربچه در مقابل چشمان حیرت‌زده ما اسلحه‌ها را زمین گذاشتند، تیمم کردند و رو به قبله ایستاده نماز خواندند، انگار که در خانه‌اند. با طمأنینه و به آرامی نماز خواندند، در مقابل 550 نفر از نظامیان دشمن. نمی‌دانم خداوند چه قدرتی به نیروهای شما داده است که ذره‌ای ترس در دلشان نیست. بعد از تمام شدن نماز، پیرمرد سفارشات دیگری به ما کرد و گفت:‌ «به هیچ عنوان به کسی ساعت، پول، یا انگشتر ندهید. هر کس از شما خواست، بدانید که از رزمندگان اسلام نیست و بگویید که آن پیرمرد بسیجی به ما سفارش کرده است که به هیچ کس چیزی ندهیم. زیرا اینها لوازم شخصی است.»