تصویب طرح تاریخ شفاهی قانونگذاری در مجلس ایندیانا
دَن کاردِن[1]
ترجمه ناتالی حقوردیان
24 بهمن 1395
تصویر: مَت لهمان آر. برن[2] از قانونگذاران میخواهد تا از طرح تاریخ شفاهی قانونگذاری حمایت کنند.
ایندیاناپولیس، مرکز ایالت ایندیانا در ایالات متحده آمریکاست. مجلس ایندیانا از طرح پیشنهادی ضبط دستاوردها، ایدهها و تجربیات اعضای مجمع عمومی – به زبان خودشان – برای تاریخنویسان آتی به عنوان منبع تاریخی حمایت میکند.
نمایندگان این ایالت با 98 رأی موافق در مقابل یک رأی مخالف لایحۀ 1100 را تصویب کرده و به ادارۀ کل تاریخ ایندیانا مأموریت دادند تا طرح تاریخ شفاهی قانونگذاری را نهادینه سازد.
متولی این طرح، نمایندۀ ایالتی، مَت لهمان آر. برن گفت که هدف از این طرح، پیشبرد تاریخچۀ صد سالۀ مجمع عمومی است که زندگی و آثار قانونگذاران ایالتی را از سال 1816 تا 1978 ثبت و ضبط کرده است. او گفت که ایندیانا طی چهار دهۀ پس از تدوین این کتاب تغییرات بسیاری را شاهد بوده و این تغییرات طی دورۀ پنج سالۀ نمایندگی او در مجلس نیز مشهود هستند. او نمیخواهد که در تاریخ نوشته شده در دهههای آتی نام قانونگذاران فعلی جا بماند. لهمان میگوید: «فکر کنید که چه منبع عظیمی تشکیل خواهد شد، اگر ما بتوانیم در این تاریخ صدایی از خود داشته باشیم.»
دیگر نماینده ایالتی، ورنن اسمیت دی گری[3] هم با اشتیاق از این پیشنهاد حمایت کرد. او گفت این کار فرصتی است تا بر نسلهای آینده تأثیر بگذاریم و آنها را تشویق کنیم راه نمایندگان فعلی مجمع عمومی را ادامه دهند.
[1] Dan Carden, dan.carden@nwi.com, (317) 637-9078
[2] State Rep. Matt Lehman, R-Berne,
[3] State Rep. Vernon Smith, D-Gary
تعداد بازدید: 4907
آخرین مطالب
پربازدیدها
100 سؤال/15
مهمترین اصل صحیح در ویرایش متون تاریخ شفاهی، توجه به چند اصل اساسی است. نخست آنکه لحن و بیان راوی باید حفظ شود؛ به این معنا که تدوینکننده و ویراستار تنها در حد ضرورت و برای رفع ابهام، تکرار یا نارساییهای زبانی در متن مداخله کنند. هرچند بسیاری از مصاحبههای تاریخ شفاهی بدون ویرایش، ناقص، پراکنده و گاه دارای روایتهایی خشک هستند، اما این مسئله مجوز دخلوتصرف گسترده در گفتار راوی نیست.
