اهمیت تاریخ‌نگاری شفاهی در شرایط و مکان‌های مختلف


14 فروردین 1395


حجت‌الاسلام سعید فخرزاده، مسئول واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی، در گفت‌وگویی با او که چهاردهم فروردین 1395 منتشر شد، گفت: «اهمیت تاریخ‌نگاری شفاهی و مکتوب براساس شرایط و مکان‌های مختلف متفاوت است.»

وی افزود: «در جایی که اسناد به درستی ثبت ودر دسترس قرار داده می‌شود و گستردگی و فراوانی هم وجود دارد، اهمیت تاریخ‌نگاری مکتوب بالاست و در جایی که اسناد مکتوب نداریم و محدود است، تاریخ شفاهی اهمیت پیدا می‌کند. به طور مثال در کشورهای توسعه یافته که ساختار اسناد مکتوب دارند تاریخ شفاهی در حاشیه و حکم مکمل را دارد، ولی در کشور خودمان که اسناد مکفی نمی‌باشد، مثلا درباره دوران مبارزات انقلاب اسلامی اسناد بسیار کم و ناقص است، تازه اکثر آنها مربوط به سازمان‌های امنیتی مانند ساواک است، در این شرایط تاریخ شفاهی اهمیت اصلی دارد.»

مسئول واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی گفت: «به نظر من، در شرایط عادی بهترین گزینه استفاده ترکیبی از هر دو روش است. اساسا تاریخ شفاهی به داشته‌های ذهنی تکیه دارد و ذهن و حافظه با تهدیدهایی روبه‌روست که مهم‌ترین آن فراموشی است، بنابراین مجموعه اسناد مکتوب و شفاهی می‌تواند بهتر ما را به واقعیت نزدیک کند.»

متن این گفت‌وگو را می‌توانید در این نشانی بخوانید: http://yon.ir/GdLn



 
تعداد بازدید: 4709


ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید


         

اشتراک‌گذاری


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی (3 + 1) :
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/52

52. مصاحبه‌کننده با زبان بدنِ مصاحبه‌شونده از جمله سکوت، چگونه رفتار کند؟
زبان بدن مصاحبه‌شونده یکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی است که مصاحبه‌کننده می‌تواند بر اساس آن، مسیر گفت‌وگو را هدایت، پرسش‌های بعدی را انتخاب یا در صورت لزوم، سؤال‌ها را تغییر دهد. برخی مصاحبه‌شوندگان نیز بر اساس عادت یا ویژگی‌های فردی، بیش از کلام از زبان بدن برای بیان احساسات و دیدگاه‌های خود استفاده می‌کنند.

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید