اهمیت تاریخ‌نگاری شفاهی در شرایط و مکان‌های مختلف


14 فروردین 1395


حجت‌الاسلام سعید فخرزاده، مسئول واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی، در گفت‌وگویی با او که چهاردهم فروردین 1395 منتشر شد، گفت: «اهمیت تاریخ‌نگاری شفاهی و مکتوب براساس شرایط و مکان‌های مختلف متفاوت است.»

وی افزود: «در جایی که اسناد به درستی ثبت ودر دسترس قرار داده می‌شود و گستردگی و فراوانی هم وجود دارد، اهمیت تاریخ‌نگاری مکتوب بالاست و در جایی که اسناد مکتوب نداریم و محدود است، تاریخ شفاهی اهمیت پیدا می‌کند. به طور مثال در کشورهای توسعه یافته که ساختار اسناد مکتوب دارند تاریخ شفاهی در حاشیه و حکم مکمل را دارد، ولی در کشور خودمان که اسناد مکفی نمی‌باشد، مثلا درباره دوران مبارزات انقلاب اسلامی اسناد بسیار کم و ناقص است، تازه اکثر آنها مربوط به سازمان‌های امنیتی مانند ساواک است، در این شرایط تاریخ شفاهی اهمیت اصلی دارد.»

مسئول واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی گفت: «به نظر من، در شرایط عادی بهترین گزینه استفاده ترکیبی از هر دو روش است. اساسا تاریخ شفاهی به داشته‌های ذهنی تکیه دارد و ذهن و حافظه با تهدیدهایی روبه‌روست که مهم‌ترین آن فراموشی است، بنابراین مجموعه اسناد مکتوب و شفاهی می‌تواند بهتر ما را به واقعیت نزدیک کند.»

متن این گفت‌وگو را می‌توانید در این نشانی بخوانید: http://yon.ir/GdLn



 
تعداد بازدید: 4598


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی (2 + 3) :
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/36

مرز حریم خصوصی شخصِ ثالث (که راوی از آن‌ها نام می‌برد) و تعهد به واقعۀ تاریخی کجاست؟
احترام به حریم خصوصی، ریشه فلسفی، حقوقی، سیاسی، انسانی‌شناختی و جامعه‌شناختی دارد و آن چیزی است که انسان می‌خواهد مخفی و غیرقابل دسترس دیگران بماند و تصمیم‌گیری درباره آن فقط به عهده خودش باشد، زیرا دسترسی غیر مجاز به آن‌ها موجب آسیب به او می‌شود. تعریف این حریم وابسته به موقعیت اجتماعی و سیاسی افراد و در جوامع مختلف متغیر است.