اهمیت تاریخ‌نگاری شفاهی در شرایط و مکان‌های مختلف


14 فروردین 1395


حجت‌الاسلام سعید فخرزاده، مسئول واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی، در گفت‌وگویی با او که چهاردهم فروردین 1395 منتشر شد، گفت: «اهمیت تاریخ‌نگاری شفاهی و مکتوب براساس شرایط و مکان‌های مختلف متفاوت است.»

وی افزود: «در جایی که اسناد به درستی ثبت ودر دسترس قرار داده می‌شود و گستردگی و فراوانی هم وجود دارد، اهمیت تاریخ‌نگاری مکتوب بالاست و در جایی که اسناد مکتوب نداریم و محدود است، تاریخ شفاهی اهمیت پیدا می‌کند. به طور مثال در کشورهای توسعه یافته که ساختار اسناد مکتوب دارند تاریخ شفاهی در حاشیه و حکم مکمل را دارد، ولی در کشور خودمان که اسناد مکفی نمی‌باشد، مثلا درباره دوران مبارزات انقلاب اسلامی اسناد بسیار کم و ناقص است، تازه اکثر آنها مربوط به سازمان‌های امنیتی مانند ساواک است، در این شرایط تاریخ شفاهی اهمیت اصلی دارد.»

مسئول واحد تاریخ شفاهی دفتر ادبیات انقلاب اسلامی گفت: «به نظر من، در شرایط عادی بهترین گزینه استفاده ترکیبی از هر دو روش است. اساسا تاریخ شفاهی به داشته‌های ذهنی تکیه دارد و ذهن و حافظه با تهدیدهایی روبه‌روست که مهم‌ترین آن فراموشی است، بنابراین مجموعه اسناد مکتوب و شفاهی می‌تواند بهتر ما را به واقعیت نزدیک کند.»

متن این گفت‌وگو را می‌توانید در این نشانی بخوانید: http://yon.ir/GdLn



 
تعداد بازدید: 4669


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی (3 + 1) :
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/45

آیا پرداختن به شکست‌ها و تلخی‌ها در تاریخ شفاهی ضرورت دارد؟
در تاریخ شفاهی نمی‌توانیم فقط وقایع و رویدادهای مثبت را در قالب پیروزی‌ها ثبت کنیم زیرا مخاطب انتظار دارد وقایع را آنگونه که اتفاق افتاده بیاوریم و تفاوتی نمی‌کند حاصلِ روایت، مثبت باشد یا منفی؛ زیرا مورخ شفاهی خود را موظف به بازنماییِ بی‌پرده تجربه راوی می‌داند، نه داوری درباره خوبی یا بدیِ آن واقعه.