نمایشگاهی با خاطرات اسکی‌بازان المپیک

الیسون هاس ALISON HAAS
مترجم:‌ مریم شالی‌‌‌

24 شهریور 1394


همه چیز با یک جفت اسکی شروع شد. سفر اسکی بازان المپیک همانند هرکس دیگری که اسکی‌هایشان را به پاهایشان گره زده و محکم کرده‌اند، آغاز گردید.

آنها زمین خوردند و صورتشان برفی شد، بلند شدند و دوباره به راه خود ادامه دادند، دورتر و سریع‌تر. یک جایی در میان راه، آنها المپیکی شدند.

در موزه المپیک واقع در دریاچه آرام The Placid Lake، در ایالت نیویورک، نمایشگاهی با عنوان «یادگیری اسکی: خاطرات اسکیبازان المپیک» در ماه جاری برپا شد. خاطرات المپیکی‌ها و این که چه زمانی برای اولین بار شروع به یادگیری اسکی کردند، همراه با تصاویر تجربه‌های اولیه‌شان در این نمایشگاه ارایه شده است.

برای این نمایشگاه، از اسکی بازان المپیک، از گذشته و امروز، دعوت شده بود تا حضور یابند. منطقه دریاچه آرام، ١٥ اسکی باز برای رقابت به مسابقات المپیک فرستاد که اولین آنآرت دولین (DevlinArt) در رشته پرش با اسکی بود.

از اسکی در حیاط خلوت تا مسابقه آبنبات چوبی، نمایشگاه سرگرمی و تفریح خوبی برای گروه‌ها و بازدیدکنندگان برقرار بود تا کشف کنند که چگونه اسکی‌بازان محلی رویاهای المپیک خود را شروع کردند.

مؤسسه آموزشی دریاچه آرام علاوه بر سرمایه‌گذاری برای این نمایشگاه از شرکت‌کنندگان دعوت کرد سرگذشت خود را و این که چه موقع شروع به یادگیری اسکی نموده‌اند را، با دیگران در میان بگذارند. آنها می‌توانستند خاطرات خود را روی کاغذ نوشته یابا هماهنگی نمایشگاه از طریق تاریخ شفاهی ضبط کنند.

برای اطلاعات بیشتر به نشانی www.lpom.org سر بزنید.

 



 
تعداد بازدید: 4816


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
تصویر امنیتی (4 + 2) :
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/45

آیا پرداختن به شکست‌ها و تلخی‌ها در تاریخ شفاهی ضرورت دارد؟
در تاریخ شفاهی نمی‌توانیم فقط وقایع و رویدادهای مثبت را در قالب پیروزی‌ها ثبت کنیم زیرا مخاطب انتظار دارد وقایع را آنگونه که اتفاق افتاده بیاوریم و تفاوتی نمی‌کند حاصلِ روایت، مثبت باشد یا منفی؛ زیرا مورخ شفاهی خود را موظف به بازنماییِ بی‌پرده تجربه راوی می‌داند، نه داوری درباره خوبی یا بدیِ آن واقعه.