خاطرات تیمول دردوش


19 بهمن 1404


تیمول دردوش، سرباز عراقی دوران جنگ تحمیلی ارتش صدام علیه ایران، مهمان دویست‌وهشتادمین برنامه شب خاطره (خرداد 1396) بود. خانم رنجبر، مترجم و امین قدمی، کارگردان مستند «سیاه» هم به همراه تیمول دردوش حضور داشتند. امین قدمی، قطعه‌ای از خاطرات تیمول را این‌گونه بیان کرد: «علت آمدن تعداد بالایی از سربازان عراقی به سمت ایران این بود که آنان دل‌شان با ایران بود و نمی‌خواستند با ایران بجنگند. حتی گاهی فرمانده عراقی به نیروهایش دستور می‌د‌اد که تسلیم ایرانی‌ها بشوند».

تیمول بعد از سلام و احوال‌پرسی از حاضران خواست به یک سرباز عراقی که مجبور بود در جنگ شرکت کند، به چشم یک مظلوم نگاه کنند نه یک ظالم. امین قدمی از تیمول پرسید: در اولین روز‌هایی که وارد خرمشهر شده بود، اوضاع شهر چگونه بود؟ و چند روز از اشغال خرمشهر گذشته بود که وارد آنجا شد؟ او گفت: «در سال 1980 میلادی مصادف با سال 1359 شمسی خرمشهر به اشغال عراقی‌ها در آمد و در سال 1982 عراقی‌ها از خاک خرمشهر بیرون رفتند. من حدود دو ماه آخر از اشغال خرمشهر در آنجا بودم. زمانی‌که وارد خرمشهر شدم در یک بیمارستانی که در کنار رود کارون بود مستقر شدم. فرمانده ما هر روز به همراه سربازان گردان برای آب‌تنی می‌رفتند. یک روز از فرمانده خواستم تا به سمت ایرانی‌هایی که آن طرف رود هستند شلیک کنم، زیرا سکنه خرمشهر در حال گریز از شهر بودند. فرمانده قبول کرد، اما من طوری شلیک کردم که فقط آنها مطلع شوند و فرار کنند. وقتی‌که فرمانده از من پرسید که توانستم کسی را بکشم؟ گفتم: بله؛ با چشمان خودم دیدم که همه را کشتم»!

در ادامه، این روایت را ببینیم.

تاکنون 376 برنامه شب خاطره دفاع مقدس از سوی مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگ و ادب پایداری و دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری برگزار شده است. برنامه آینده پنج‌شنبه 7 اسفند 1404 برگزار می‌شود.

آرشیو

 



 
تعداد بازدید: 396


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
 
پاسخ کارشناسان به سؤالات تاریخ شفاهی

100 سؤال/19

بیان روایت‌های تاریخ شفاهی توسط زنان معمولاً همراه با جزئیات متفاوت‌تری نسبت به مردان است. مهم‌ترین تفاوت‌ها عبارت‌اند از: 1. نگاه دقیق و جزئی‌نگر زنان در ارائه روایت‌های تاریخی؛ به این معنا که زنان اغلب وقایع را با تمرکز بر ابعاد روزمره زندگی و رویدادها ارائه می‌دهند. 2. توانمندی در قصه‌گویی و انتقال تاریخ‌های خاندانی؛ زنان در بازگویی آداب و رسوم، سنت‌ها، آیین‌ها و حافظه خانوادگی نقش برجسته‌ای دارند و روایت‌های آنان در این حوزه‌ها بسیار قابل اعتناست.