خاطرات عبدالله نوریپور
25 آبان 1405
عبدالله نوریپور، راوی کتاب «او یک دستمالسرخ بود» رزمنده دوران دفاع مقدس، مهمان دویستونودودومین برنامه شب خاطره (تیر 1397) بود. نوریپور درباره دستمالسرخها خاطره گفت. او گفت: «همان اوایل تشکیل سپاه در پادگان ولیعصر، افرادی بودند که نیروهای تازهوارد را محک میزدند و بین گردانهای یک تا هفت تقسیم میکردند. در گردان سوم نیروهایی بودند که چون سابقه نظامی داشتند، انتخاب شده بودند. فراریهای گارد جاویدان بودند، مانند شهید رضا مرادی، اسماعیل لسانی و عدهای دیگری از آنها هم ورزشکار بودند. آنها تیمهای مختلفی را تشکیل داده بودند و آن تیمها مأموریت شهری پیدا میکردند. اوایل انقلاب بود و گروه فرقان، رهبران انقلاب را ترور میکرد. گاردیها و ساواکیها همچنان در خیابانها بودند و پاسدارها را مخصوصاً در شبها ترور میکردند. نیروهای آسایشگاه سوم مأموریت پیدا میکردند که آنها را شناسایی کرده و با تعقیب و گریز دستگیر کنند. این گردان کار خودش را ادامه میداد تا زمانی که مسئولیت حفاظت از مجتمع خلیج را به آنها سپردند که قبلاً باشگاه افسران آمریکایی بود. آنها در آنجا رزمهای شبانه و تمرینات خاص انجام میدادند که در اینجا سر و کله اصغر وصالی پیدا شد. او خودش را معرفی کرد و فهمیدیم از مبارزان ضد طاغوتی بوده که زندانی و محکوم به اعدام بوده است. فهمیدیم سوابق اطلاعاتی بالایی و در جنگهای شهری تخصص دارد. میشد گفت مفسر نهجالبلاغه است، برای کارهای بچهها مصداق از قرآن میآورد و ما فهمیدیم فرمانده ما، یک شخص معمولی نیست. قضیه کردستان پیش آمد. ما حدود 100 تا 150 نفر میشدیم. اولین اعزام ما به مریوان بود. با هواپیما به کرمانشاه رفتیم. سپس زمینی حرکت کردیم و به جایی شبیه پادگان رسیدیم که در دست ژاندارمری بود. آذوقه، لباس و در کل وضعیت خوبی نداشتیم. ماه رمضان هم شروع شده بود. خلاصه فرمانده آنجا، ما را جا داد. بعد از افطار، به همراه بعضی از دوستان رفتیم تا برای بچهها کمی ملزومات، مانند خشاب و جاخشابی و حمایل بگیریم. فرمانده آنجا سولهای را به ما نشان داد و گفت که در آنجا همه چیز هست. به همراه شهید مجید جهانبین، شهید رضا مرادی و شهید جهانگیر جعفرزاده و شهید انصاری به داخل سوله رفتیم. در تاریکی، سوله را میگشتیم. شهید مرادی در آن بحبوحه چراغ قوه پیدا کرد. من چند جعبه چوبی دیدم. با تلاش آنها را باز کردیم و دیدیم که زرورق دارند. زرورقها را کنار زدیم و دیدیم که پر از دستمالهای سه گوش قرمزند. با نظم کنار هم چیده شده بودند. من با این دستمالها مشغول بودم که یاد روایتی از امام علی(ع) افتادم. ایشان در عملیاتهای رزمی، به سختی وارد رزم میشدند و زمانی که میخواستند بجنگند، دستمال زرد یا قرمزی به سرشان میبستند که بقیه با آن دستمال میفهمیدند ایشان قصد جنگیدن دارند. این موضوع را به شهید علیرضا شجاعداوودی که طلبه بود، گفتم و از او پرسیدم آن دستمالی که حضرت به سرشان میبستند، زرد بود یا قرمز؟ یکی با شوخی گفت زرد و دیگری گفت قرمز بود. آنها در آنجا بسیار شوخی کردند و گفتند که من جعل حدیث میکنم، اما بعد از اندکی حرف، در آنجا با هم پیمان بستیم و این دستمالها را بقیه هم دادیم و به گردنشان بستند. اینگونه به دستمالسرخها معروف شدند».
در ادامه، این روایت را ببینیم.
تاکنون 384 برنامه شب خاطره دفاع مقدس از سوی مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگ و ادب پایداری و دفتر ادبیات و هنر مقاومت حوزه هنری برگزار شده است. برنامه آینده پنجشنبه 5 آذر ۱۴۰۵ برگزار میشود.
تعداد بازدید: 47
آخرین مطالب
پربازدیدها
پاسخ به 10 پرسش بنیادین در تاریخ شفاهی
این متن به درخواست سایت تاریخ شفاهی ایران و در پاسخ به «فراخوان پرسش بنیادی در حوزه تاریخ شفاهی» دریافت شده است. نویسنده در آن، 10 پرسش کلیدی را که به گمان او هر پژوهشگر، مصاحبهگر و علاقهمند به تاریخ شفاهی باید درباره آنها بیندیشد، مطرح کرده و برای هر پرسش در حدود 200 کلمه پاسخ نوشته است. مطالب ارسالی با نام و قلم نویسنده و بدون ویرایش در سایت تاریخ شفاهی منتشر میشود.














