عبور از آخرین خاکریز - 14

دکتر احمد عبدالرحمن

19 اردیبهشت 1405

حوادث بسیار خطرناکی، رخ می‌داد، ولی اندکی بعد اوضاع به حال عادی درمی‌آمد. صدام ضمن بازدید از منطقۀ خانقین، از پایگاه مرزی یثرب که نزدیک‌ترین نقطۀ مرزی به شهر قصرشیرین به حساب می‌آید دیدار کرد. عصر همان روز تلویزیون دولتی فیلمی از بازدید صدام را در حالی که با دوربین شهر را نظاره می‌کرد، به نمایش گذاشت. وی با لحنی حاکی از مزاح به افسری که در کنارش ایستاده بود، گفت: «چنانچه ایرانی‌ها به تجاوزاتشان ادامه دهند، بلافاصله از این محل به سمت قصرشیرین پیشروی خواهیم کرد.»

در شرایطی که ملت مسلمان ایران با عزم و اراده‌ای آهنین تاریخ را رقم می‌زد و رسانه‌های تبلیغاتی بین‌المللی در مورد حوادث تکان‌دهندۀ ایران جار و جنجال به راه می‌انداختند و در شرایطی که امریکا برای نجات گروگان‌های خود در تهران به هر کاری متوسل می‌شد، ملت به‌خواب‌رفتۀ عراق در ماه مبارک رمضان یکی از مبتذل‌ترین و موهن‌ترین سریال‌های تلویزیونی عراق را با عنوان ابوالبلاوی یعنی مسبب گرفتاری‌ها و مصیبت‌ها دنبال می‌کرد. ملت بی‌خبر عراق نمی‌دانستند که مصیبت‌های حقیقی آن‌ها را احاطه کرده و مصیبت‌آفرین واقعی نه خلیل‌الرفاعی هنرپیشه، که صدام رئیس‌جمهور آن‌هاست.

جنگ تبلیغاتی به اشکال گوناگون و به شدیدترین وجهی بین دو کشور ادامه می‌یافت. نظامیان، اکثریت شهروندان عراقی و حتی بعثی‌ها از خدا می‌خواستند که این وضعیت به نحو مسالمت‌آمیز خاتمه یابد. هیچ کس به جنگ با ایران که در نظر اکثر مردم عراق، کشور مسلمانی است تمایل نشان نمی‌داد. جنگ با ایران برای نظامیان مسئله عجیبی به نظر می‌رسید، زیرا نظامیان عراقی از سال ۱۹۴۸ با این عقیده تربیت یافته بودند که دشمن اصلی عراق و امت عرب، رژیم صهیونیستی است. ولی صدام در سال ۱۹۷۹ این تصور را از ذهن آن‌ها زدوده و اعلام کرد که دشمن حقیقی امت عرب، ایران است و نه اسرائیل.

ایدۀ جنگ با اسرائیل برای اکثر مردم، ایدۀ مقبولی بود و یگان‌های ارتش عراق برای مقابله با نیروهای اسرائیل که پیش از این به دفعات با آن‌ها دست و پنجه نرم کرده بودند، پر و بال می‌زدند.

اگر این تصور را داشته باشیم که اسرائیل از نقش احتمالی عراق در هر گونه رویارویی نظامی در آینده احساس نگرانی کند، این تصور منطقی است که یکی از مهم‌ترین اهداف جنگ با ایران تضعیف و نابودی دو کشور قدرتمندی است که یهودی‌ها و موجودیت دولت یهودی عبری را مورد تهدید قرار می‌دهند. این جنگ در واقع حاصل طرح شیطانی صلیبی‌ها و صهیونیست‌ها است.

سپتامبر سیاهی دیگر

اکثر مردم کشورهای عربی و دیگر کشورها چیزهایی راجع به سازمان فلسطینی سپتامبر سیاه شنیده‌اند. از جمله اهداف این سازمان گرفتن انتقام خون قربانیان کشتار سپتامبر 1970 است که طی آن شاه حسین دست خود را به خون فلسطینی‌های مقیم اردن آغشته ساخت و الحق که سپتامبر سیاه و ننگینی آفرید. ولی سپتامبر 1980 به عنوان فاجعه‌ای رقت‌بار در صفحات تاریخ معاصر اسلام به ثبت خواهد رسید و به جرأت می‌توانم بگویم که هیچ یک از شهروندان عراقی تفاوتی بین سپتامبر 1980 و سپتامبرهای دیگر قائل نیستند. آغاز این ماه طبیعتاً در نظر مردم عراق پایان تابستان داغ و ملتهب است و مردم با اعتدال هوا نوعی نشاط و سرمستی احساس می‌کنند. فرارسیدن این ماه برای دانش‌آموزان مدارس مایه حزن و اندوه است، چرا که از سپری شدن تعطیلات تابستانی و گشایش درهای مدارس خبر می‌دهد. ولی از 1980 هر ساله تمامی اقشار و طبقات عراق ماه سپتامبر را با احساس همیشگی دانش‌آموزان این کشور درک می‌کنند.

 
تعداد بازدید: 15