گرد‌آوری تاریخ شفاهی محلی در کتابخانه


کریستوفر کولیس[1]
ترجمه: سارا اشموئیل

29 آبان 1396


کتابخانه باشگاه برایان در ایالت اوهایو - جف یاهراوس، سمت راست، مدیر کتابخانه عمومی، ویلیامز کانتی و رابرت داستر، سمت چپ، مدیر امکانات و تعمیر و نگهداری، به همراه جین هافمن، نفر وسط، هماهنگ‌کننده تاریخ محلی، در مورد طرح جمع‌آوری تاریخ شفاهی محلی در جلسه انجمن برایان[2] صحبت کردند. (عکس از کریستوفر کولیس، برایان تایمز)

 

 

برای جلب کمک اعضای باشگاه برایان[3] و اهالی شهر برایان، طرح جمع‌آوری تاریخ شفاهی محلی کانون توجه جف یاهراوس[4] جین هافمن[5] و رابرت داستر[6] در جلسه باشگاه برایان قرار گرفت.

هافمن، هماهنگ‌کننده تاریخ محلی در کتابخانه عمومی ویلیامز کانتی[7] گفت که مجموعه تاریخ محلی در دهه 1970 در گوشه‌ کوچک کتابخانه ساختمان کارنگی[8] آغاز شد و در سال 2007 به ساختمان مجزایی که به ساختمان اصلی کتابخانه اضافه شده بود، منتقل گردید.

مجموعه تاریخ محلی شامل روزنامه‌ها، نمایه آگهی‌های ترحیم، مجموعه‌های شجره‌نامه، بایگانی‌های عکس، سوابق گورستان و تاریخ‌های خانوادگی است. او گفت که کتابخانه به هر چیز محلی علاقه‌مند است و مردم را تشویق می‌کند تا عکس‌ها را به‌جای دورانداختن به کتابخانه منتقل کنند.

یاهراس، مدیر کتابخانه گفت که مجموعه تاریخ محلی باید شامل مجموعه‌ای از تاریخ شفاهی محلی نیز باشد. این مجموعه شامل ضبط صدا و تصویر از مردم محلی می‌شود که تاریخ جامعه را بازگو می‌کنند. او به نام‌ چندین نفر از اهالی درگذشته اشاره کرد که منابع عالی تاریخ محلی محسوب می‌شدند و خاطرات‌شان در زمان حیات‌شان ثبت شد. او گفت که بسیاری از اعضای باشگاه که در همین اتاق سخنرانی هستند، داستان‌های محلی خوبی برای گفتن دارند.

داستر، مدیر امکانات و تعمیر و نگهداری در سیستم کتابخانه هم گفت که هزینه خرید تمام تجهیزات لازم برای فیلمبرداری و ضبط مصاحبه‌ها حدود 25 هزار دلار خواهد بود. او گفت که برنامه‌های مصاحبه از مصاحبه‌های تاریخی دان رادر[9] الهام گرفته شده است. این مصاحبه‌ها، مصاحبه‌های کارنگی نامیده خواهند شد و برای عموم در وب‌سایت کتابخانه در دسترس خواهند بود.

 

 

[1] CHRISTOPHER CULLIS, ccullis@bryantimes.com

[2] Bryan Rotary Club  

[3] Bryan Rotarians

[4] Jeff Yahraus

[5] Jane Huffman

[6] Robert Doster

[7] Williams County Public Library

[8] Carnegie

[9]  Dan Rather


برایان تایمز
 
تعداد بازدید: 160


نظر شما

 
نام:
ایمیل:
نظر:
 

سال‌های تنهایی - 21

چون تعدادمان کم بود، به مقررات زیادی نیاز نداشتیم؛ محبت، حس همکاری و صمیمیت باعث می‌شدکه دسته جمعی و مثل یک خانواده زندگی کنیم؛ مثلاً سفره‌ای بلند از گونی درست کرده بودیم و هر روز دو یا سه نفر مسئولیت داشتند که کارهای مربوط به غذا را انجام دهند. یا مثلاً در مورد نگهبانی، لیستی تهیه کردیم و همه به نوبت نگهبانی می‌دادیم.